بر اساس این شیوه‌نامه، امتیاز اعتباری چک هر مشتری بر پایه رفتار اعتباری و سوابق گذشته وی در حوزه چک و با استفاده از الگوی مشخص محاسبه می‌شود و بر اساس نتایج، مشتریان در پنج طبقه ریسک از «خیلی بالا» تا «خیلی پایین» دسته‌بندی خواهند شد که این رتبه‌بندی در گزارش‌های اعتباری نیز درج می‌شود. همچنین بانک‌ها مکلفند از طریق سامانه «صیاد» نسبت به ارائه دسته چک اقدام کنند و پیش از ثبت درخواست متقاضی، گزارش اعتباری وی را از شرکت اعتبارسنجی ایران دریافت کرده و متناسب با نتایج آن در خصوص صدور یا عدم صدور دسته چک تصمیم‌گیری کنند.
این شیوه‌نامه می‌افزاید؛ سقف اعتبار مجاز مشتری با توجه به نتایج گزارش اعتباری و توان مالی وی در پنج سال گذشته محاسبه، پیش از ثبت چک به بانک و صادرکننده در زمان دریافت چک به ذینفع اعلام خواهد شد. بدین ترتیب، در هنگام صدور چک، مبلغ آن نمی‌تواند بیشتر از مابه‌التفاوت سقف اعتبار مجاز و مانده چک‌های تسویه‌نشده مشتری باشد.
همچنین سامانه صیاد بانک مرکزی موظف است سقف اعتبار مجاز صادرکننده را محاسبه و به وی نمایش دهد و بانک‌ها نیز باید این اطلاعات را هم به صادرکننده و هم به ذینفع اطلاع دهند.در عین حال، در شیوه‌نامه تاکید شده است که تعیین سقف اعتبار مجاز به‌منزله برآورد آستانه صدور چک قابل ثبت در سامانه صیاد بر اساس ضوابط و شاخص‌های مقرر است و به هیچ عنوان به معنای تضمین کارسازی و وصول وجه چک از سوی بانک نخواهد بود. همچنین بانک‌ها مکلفند در زمان افتتاح حساب جاری یا صدور دسته چک جدید، رضایت‌نامه‌ای از مشتریان خود اخذ کنند که به موجب آن بانک مجاز است اطلاعات مربوط به امتیاز چک مشتری را در اختیار ذینفعان قرار دهد و مشتری نیز حق هرگونه اعتراض در این خصوص را از خود سلب می‌کند. این الزام شامل دارندگان حساب‌های جاری افتتاح‌شده پیش از ابلاغ این شیوه‌نامه نیز خواهد بود.
