علیرغم اینکه مذاکرات آتش‌بس ممکن است نشان‌دهنده پیروزی موقت باشد، اما خصومت‌های اساسی، از جمله مسائل مربوط به غنی‌سازی هسته‌ای و برنامه‌های موشکی، همچنان پابرجا هستند و این امر لزوم اتخاذ راهکاری پایدار را ایجاب می‌کند.
به گزارش پایگاه خبری پرداخت اقتصادی/اقتصادی؛نظریه تحلیلی و کارشناسی مدیران اقتصادی جهت پیشبرد اهداف اقتصادی نظام جمهوری اسلامی ایران بیان می دارد که علیرغم اینکه مذاکرات آتش‌بس ممکن است نشان‌دهنده پیروزی موقت باشد، اما خصومت‌های اساسی، از جمله مسائل مربوط به غنی‌سازی هسته‌ای و برنامه‌های موشکی، همچنان پابرجا هستند و این امر لزوم اتخاذ راهکاری پایدار را ایجاب می‌کند.
راهبرد پیشنهادی استفاده از بستن تنگه‌های کلیدی (مانند تنگه هرمز) به عنوان ابزاری برای ایجاد بحران مالی در بازارهای جهانی، به ویژه در بورس‌های بین‌المللی، و در نهایت سقوط بازارهای مالی در مناطق جنوب غرب آسیا، اروپا و آمریکا است. این اقدام با هدف تحت فشار قرار دادن کشورها برای توقف تحریم‌ها صورت می‌گیرد.
اصول اقتصادی پشت این استراتژی، مفهوم “اثر دومینو” (Domino Effect) است که در علم اقتصاد توضیح داده می‌شود. این اثر بیانگر آن است که بحران یا سقوط در یک بازار مالی می‌تواند به سرعت به سایر بازارها سرایت کرده و باعث فروپاشی سیستمی شود. در این چارچوب، ادعا می‌شود که اعمال فشار اقتصادی، به ویژه بر بازارهای مالی غرب، جایگزینی مؤثرتر و کم‌هزینه‌تر از درگیری نظامی مستقیم است.
نکات کلیدی و پیامدهای مورد انتظار این رویکرد عبارتند از:فشار اقتصادی به جای نظامی: تاکید بر این است که هدف قرار دادن اقتصاد کشورها، به ویژه در بخش‌های مالی و بازار بورس، ابزاری قدرتمندتر از اقدامات نظامی تلقی می‌شود.
اهرم قیمت نفت: افزایش قابل توجه قیمت نفت (به طور مثال، تا ۲۰۰ دلار برای هر بشکه) به عنوان یک عامل کلیدی برای ایجاد شوک اقتصادی جهانی و تضعیف ارزش ارزهای اصلی مانند دلار و یورو مطرح شده است. پیش‌بینی می‌شود که افزایش شدید قیمت نفت، به خصوص با هدف قرار دادن زیرساخت‌های نفتی منطقه، منجر به نوسانات شدید در بازارهای جهانی گردد.
کاهش ارزش ارزهای کاغذی: در مقابل ارزش ذاتی نفت، ارزهای کاغذی (فیات) توانایی مقاومت ندارند و افزایش قیمت نفت منجر به کاهش ارزش نسبی دلار و یورو خواهد شد.
لزوم کسب امتیازات اساسی: ایران نباید اهرم فشار اقتصادی را رها کند تا زمانی که به حقوق اساسی خود، از جمله پذیرش رسمی توانمندی غنی‌سازی و حفظ استقلال و قدرت، دست یابد. این رویکرد، حتی به قیمت ایجاد بی‌ثباتی در اقتصاد جهانی، برای تضمین منافع بلندمدت ایران حیاتی قلمداد می‌شود.
در مجموع، اهرم‌های اقتصادی کم هزینه مانند کنترل تنگه‌ها و مدیریت عرضه و قیمت نفت، به عنوان ابزارهای اصلی برای دستیابی به اهداف سیاسی و رفع تحریم‌ها باید به کار گرفته شوند.
پایان خبر/
